رینیت آلرژیک (Allergic Rhinitis)

تعریف رینیت آلرژیک (Allergic Rhinitis)

 رینیت آلرژیک Allergic Rhinitis

رینیت آلرژیک یک بیماری التهابی بینی است که به دلیل حساسیّت به ذرّات آلرژی زای خارجی ایجاد می شود. به دنبال ورود این ذرّات آلرژی زا به بدن و فعّال شدن دستگاه ایمنی بدن علیه این ذرّات، مواد شیمیایی خاصی در بدن ترشح می گردد که مسئول ایجاد علایم می باشد.

علائم بالینی:
علایم در دو مرحله زودرس و دیررس (یعنی ۲ تا ۸ ساعت پس از واکنیش اوّلیه) رخ می دهد. این علایم عبارتند از: گرفتگی و آبریزش بینی، عطسه، خارش بینی و چشم ها، اشک ریزش، داشتن احساس پری در سر و گاهی سردرد و حتّی علایم گوارشی.

انواع رینیت آلرژیک(َAllergic Rhinitis):

نوع حاد و فصلی: بیشتر در فصل بهار و اواخر تابستان به دنبال برخورد با دانه های گروه درختان، علف ها و گل ها علایم بیمای ایجاد می شود که چند هفته طول می کشد وسپس از بین می رود و سال بعد دوباره عود می کند.

انوع مزمن و همیشگی: در این نوع که رینیت آلرژیک غیر فصلی نیز نامیده می شود معمولاً شدّت علایم از نوع فصلی کمتر است ولی به دلیل اینکه عوامل آلرژی زا تقریباً همیشه در محیط زندگی بیمار وجود دارند دوره های بیماری در طول سال مرتّباً تکرار می شود ویا ممکن است علایم همیشه همراه بیمار باشد. این نوع بیشتر ناشی از قارچ ها، گرد و غبارخانه، دود سیگار، خاکه گچ، روزنامه، مواد شوینده، پشم، پر، غذا (مثل ماهی، توت فرنگی، تخم مرغ، خربزه و …) و فضولات حیوانات خانگی می باشد.

آیا می دانید؟

  1. رینیت های غیر آلرژی (همانند رینیت حاملگی یا رینیت ناشی از مصرف بی رویه داروها) و رینیت های تحریکی نیز وجود دارند.
  2. حشرات بسیار ریزی به نام Mite در گرد و غبار محیط خانه وجود دارد که نقش مهمی در ایجاد رینیت آلرژیک نوع دائمی ایفا می کنند. این حشرات در محیط خانه به خصوص زیر فرش و لای تشک ها پراکنده اند.
  3. در بسیاری از مواقع بیمارانی که از سرماخوردگی های مکرّر شکایت می کنند در واقع به رینیت آلرژیک مزمن و همیشگی مبتلا هستند و باید از مصرف بی رویه داروهای ضد سرما خوردگی پرهیز نمایند.
  4. بسیاری از افرادی که دچار رینیت فصلی هستند، به درجاتی از رینیت آلرژیک غیرفصلی (دائمی ) نیز مبتلا می باشند.
  5. رینیت آلرژیک می تواند عوارضی از قبیل سینوزیت و اتیت (عفونت و یا التهاب گوش میانی) در پی داشته باشد.
  6. رینیت آلرژیک می تواند با آسم، حسّاسیّت های پوستی و حتّی حسّاسیّت های گوارشی همراه باشد.

چند نکته در درمان بیماری:

درمان رینیت آلرژیک سه جزء دارد:

  1. کنترل محیط
  2. درمان دارویی
  3. ایمونوتراپی

از آنجا که رینیت آلرژیک یک بیمای مزمن و عود کننده است مصرف طولانی مدّت داروهای ضد آلرژی یا ایمونوتراپی به تنهایی و بدون حذف عوامل آلرژی زای محیطی نمی تواند باعث بهبود علایم بالینی این بیماری شود. این به آن معنی است که کنترل محیط مهمترین جزء درمان رینیت آلرژیک است.

اگر به رینیت آلرژیک نوع فصلی مبتلا هستید:

  1. در صورت امکان منزل و محیط کارتان را بسته نگاه دارید تا کمتر در مواجهه با گرده های پراکنده در هوا قرار بگیرید.
  2. در فصول عود بیمای حتّی الامکان کمتر به پارک ها و فضاهای سبز رفت و آمد کنید.
  3. در خانه و محیط کار از وسایل تهویه ای برای کاهش مواجهه با گرده گیاهان استفاده نمایید.

dust miteاگر به رینیت آلرژیک نوع دائمی مبتلا می باشید:

  1. با کشیدن پوشش پلاستیک بر روی تشک ها و بالش ها از رشد Mite ها و افزایش جمعیّت آنها در محیط خانه جلوگیری نمایید.
  2. اگر به قارچ ها آلرژی دارید با تمیز و خشک نگاه داشتن محیط خانه و لوازم شخصی مانند حوله و لباس منابع رشد قارچ ها را در محیط خانه و نواحی مرطوب حذف نمایید.
  3. اتاق خوابتان بهتر است عاری از فرش و مبلمان (علی الخصوص فرش و مبلمان های کهنه) و نیز گل و گیاهان طبیعی باشد.
  4. از حیوانات خانگی نگهداری نکنید.
  5. به صورت جدی از دود سیگار و قرار گرفتن در محیط های پر گرد و غبار و هم چنین قرارگیری در معرض مستقیم باد سرد پرهیز کنید. بهتر است منزل و محیط کار شما مجهز به سیستم تهویه مطبوع باشد.
  6. در صورت امکان بهتر است از مصرف غذاهای خاص همانند انواع ترشی، ادویه، برخی میوه ها نظیر توت فرنگی، کیوی، خربزه، بادمجان پرهیز نمایید. در میان غذاها عسل محلی برای شما مفید خواهد بود.
  7. باید بدانید بیماری شما با یک نسخه و یک یا دو بار مراجععه به پزشک به طور کامل خوب نخواهد شد باید همیشه توصیه های رفتاری را رعایت کنید. داروهای لازم را همراه داشته باشید و با پزشک خود ارتباط مداوم داشته باشید.

ایمونوتراپی:

در این روش بیمار در شرایط کنترل شده در معرض عوامل آلرژی زای خاصی قرار می گیرد و به نظر می رسد که این کار با تعدیل پاسخ های آلرژیک علایم بالینی بیماری را کاهش می دهد و البته آنها را حذف نمی نماید. این روش را نمی توان در همه موارد به کار برد و در صورت مؤثر نبودن دو روش دیگر آن هم فقط در کسانی انجام می شود که بتوانند ۳ تا ۵ سال در برنامه درمانی مشارکت منظّم داشته باشند. از طرفی ایمنوتراپی تنها در مراکز خاصی انجام می شود و بهتر است کیت های تشخیصی و درمانی مورد استفاده در ایمونوتراپی حاوی عوامل آلرژی زای شایع هر کشور و منطقه باشد.

مرکز تحقیقات گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان گیلان

آدرس: رشت، میدان بانک ملّی، خیابان ۱۷ شهریور، مرکز آموزشی درمانی بیمارستان گوش حلق و بینی امیر المومنین (ع) تلفن: ۸-۲۲۳۸۳۰۶-۰۱۳۱

Emial: entrc@gums.ac.ir

Be Sociable, Share!

یک پاسخ به “رینیت آلرژیک (Allergic Rhinitis)”

  1. خیلی عالی بود

    [پاسخ]

نوشتن پاسخ

*