پول فطریه
پول فطریه:یه بار تصمیم گرفتم فطریه روز عید فطر رو به شخصی که تقریباً هر روز به کلینیکی که گاهکاهی کار می کردم می آمد و آمپول فلوفنازین و آمپول بایپریدن می زد، بدهم. پس از هماهنگی با همسرم که یک وقتی اون هم به کسی قول نداده باشد موافقت کرد. به پرستار کلینیک گفتم اشکالی نداره. پرستار بخش پس از پرسیدن از ایشان گفت که می گه اگه پولو به ایشان بدید ازش می گیرند! تعجب کردم چون این شخص سالهاست که برای تزریق تقریباً اینجا می آمد و احتمالاً به کلینیک یا درمانگاه های دیگر نیز می رفت. به تمام معنا فقیر، آروم، خنده رو و شخصیت سایکوز پیشرفته ای که با دارو آروم شده باشد داشت، وزنش حدود ۵۰ کیلو، و وقتی که به کلیینک می آمد با چهره ای خندان می آمد، لباساش همیشه براش گشاد بود مخصوصاً شلوارش. فکر می کنم فقط دو سه دندون بیشتر براش باقی نمانده باشد، بارها پیش اومده بود که از خوردنی و غذاهایی که من و یا پرستاران داشتند به ایشان می دادند و در همان کلینیک می خورد بعد می رفت. پول تزریقاتشو هم ماهیانه حساب می کرد البته اغلب هم کم داشت.
یکی از پرستاران می گفت که یک روز ۴۰۰۰ تومان به من داد و از من خواهش کرد که به رستورانی که غذا برای منازل و ادارات تهیه می کنند برایش غذا سفارش بدم.
پرستارا می گفتند ” اینفدر تزریق عضلانی انجام داده دیگه سوزن آمپول تو باسنش فرو نمی ره، تزریق به این شخص واقعاً غذاب آور و سخته”. از خودش پرسیدیم که چرا قرص نمی خوری؟ می گفت که اصلاً قرص بر روی من اثر نداره. دکتر گفته که آمپول بزن.
کنجکاو شدم که بدانم این شخص کیه؟!
ظاهراً این فرد در یکی از روستاهای نزدیک شهر رشت (جاده پیربازار) در خانه ای تقریباً متروکه زندگی میکنه با دو نفر دیگه که یکی کفاشه کنار خیابون و دیگری گدا که براشون آشپزی هم می کنه. هر کدوم نفری ۴۵هزار تومان بابت اجاره خونه می پردازند. بستگانش در شهرستان دیگه ای زندگی می کنند و اجاره خونه اش رو مادرش هر ماه میده. البته پول فطریه رو بهش دادم .
مطالب تصادفی
دستهها: خاطره